Modern Menselijk onvermogen
door Jan Valk
14
mei 2001
|
|
Modern Menselijk onvermogen De zwerver In de stad
zie ik soms zo'n typische zwerver met een viervoetige
medezwerver lopen. Ze horen duidelijk bij elkaar. De hond
stopt netjes bij het stoplicht als zijn reisgezel dit ook
doet. Hij schijnt perfect te "luisteren". Toch
lijkt er weinig contact. Een halsband en riem zie je al
helemaal niet. De hond kijkt daarbij vaak minder triest
als zijn tweebenige "hoofd zwerver".
Is dat misschien onze redding? Moeten we een cursus gaan
geven: "Hoe beland ik in de goot". Heeft onze
welvaart met hondenshows en puppydekjes ons de basis
compleet ontnomen? Moeten we ons misschien weer eens
realiseren wat het eigenlijke streven van een cursus is?
Het is in ieder geval ongetwijfeld direct de nieuwste
mode als je nu komt met een cursus die alles zonder
draadverbinding tussen hond en vermeende baas behandeld.
Iemand zal er wel weer rijk mee worden. Ik ga het in
ieder geval niet doen want het staat lijnrecht tegenover
mijn streven om in de goot te belanden en daarmee
eindelijk een goede verhouding met mijn staartvriend te
krijgen.
Heb je er wel eens bij stil gestaan dat honden (of
wolven) die in groepen leven elkaar bijna nooit hoeven
corrigeren? Alleen wij stuntelende mensen schijnen onze
ranghogere positie elke minuut weer opnieuw duidelijk te
moeten maken. Zelfs in hogere gevorderde groepen van een
cursus is het soms nog niet duidelijk wie van de
combinatie de leiding heeft. En thuis? Hoeveel trainers
worden nog door hun hond aan een strakke riem
voortgetrokken tijdens het uitlaten? Oké, zwervers staan
boven de wet en kunnen wel onaangelijnd met hun hond
lopen zonder een ruk aan de portemonnee door oom agent.
Maar zouden wij stumpers van de welvaart dan toch
minstens ervoor kunnen zorgen dat deze oneigenlijke
lederen verbinding slechts voor de show aanwezig is zodat
wij ook achteloos met onze ogenschijnlijk niet
geinteresseerde maar perfect luisterende hond door de
stad kunnen slenteren?
Even kijkt de zwerver op en slaat zijn lange haar aan de
kant. Voorbij trekt een grommende herder op weg naar een
al even dreigende Maltezer. Volledige paniek is te lezen
in de ogen van de aan de grond genagelde Maltezer baas en
de heftig "stop" en "foei" roepende
herderknecht. De zwerver aait even vluchtig zijn harige
vriend. Ik kan het verkeerd gezien hebben maar ik weet
toch bijna zeker dat ze even glimlachend naar elkaar
knipoogden.
.
|